Δημοσιεύθηκε: Τρι Μάϊ 27, 2008 10:48 Θέμα δημοσίευσης:
Δεν θα ξεχάσω ποτέ
τον τρόπο που΄χες να κοιτάς
τον τρόπο που΄χες ν΄αγαπάς
πάντα να΄σαι κοντά μου
δεν θα ξεχάσω ποτέ
αυτά που μου΄λεγες ως χθες
αυτά που τώρα θα μου λες
μόνο στα όνειρά μου
Λείπεις κι όμως είσαι εδώ
όπου κοιτάξω θα σε δω να μου γελάς
λείπεις κι όμως είσαι παντού
σε κάθε άκρη του ουρανού να μου μιλάς
όπου και να΄σαι να το θυμάσαι
δεν θα ξεχάσω ποτέ
δεν θα σε ξεχάσω ποτέ
Δεν θα ξεχάσω ποτέ
τόσα κρυμμένα σ΄αγαπώ
κι όσα δεν πρόλαβα να πω
τώρα εγώ στα λέω
Δεν θα ξεχάσω ποτέ
αυτά που ζήσαμε μαζί
και μια υπόσχεση μικρή
μη με δεις να κλαίω
Λείπεις κι όμως είσαι εδώ
όπου κοιτάξω θα σε δω να μου γελάς
λείπεις κι όμως είσαι παντού
σε κάθε άκρη του ουρανού να μου μιλάς
όπου και να΄σαι να το θυμάσαι
δεν θα ξεχάσω ποτέ
δεν θα σε ξεχάσω ποτέ
Λείπεις
λείπεις
λείπεις
Δημοσιεύθηκε: Πεμ Αύγ 07, 2008 20:31 Θέμα δημοσίευσης:
Είσοδος γυναικείου χορού
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Πρώτη εκτέλεση: Θίασος
Εδώ Ακρόπολις
Εδώ Ακρόπολις
Λυσιστράτη;
Μ’ακούς;
Τα λεφτά είναι στα χέρια μας
Εδώ Ακρόπολις… εδώ λεφτά
Σας ομιλεί
Ο σταθμός των ελεύθερων αγωνιζομένων γυναικών
Των αρχαίων αγωνιζομένων Ελληνίδων
Το είπα!
Πωπώ! Παλούκια είναι αυτά;
Καλέ, πού θα τα βάλουμε;
Καλέ, φωτιά θα βάλουμε
Γυναίκες τρέξ’τε
Φωτιά
Κουνήσου μικρή Νικορδέτη
-Θα καεί βέβαια η Ερατώ
που σού’φαγε τον άνδρα
-Ναι, αλλά θα καεί και η Καλλίκη
η καλύτερή σου φίλη
-Βρε τους κωλόγερους
-Εμ. Το μόνο που μπορούνε πια
είναι φωτιές ν’ανάβουνε
-Γιατί απ’ τ’άλλο…
-Σκάσε. Ένα μόνο φοβάμαι
μην έχουμε φτάσει αργά
-Και γιατί κοιτάς εμένα;
Εγώ φταίω πάλι;
-Δυο ανατολές για να γεμίσεις μια στάμνα νερό
και δεν φταις εσύ;
-Η Ερασμία; Που έπιασε μία ώρα κουβέντα
για το πουλί του Πείσανδρου;
-Το’χεις δει το πουλί του Πείσανδρου;
-Όχι
-Ε τότε μη μιλάς
-Τι ώρα είναι;
-Ναι αγάπη μου. Ήρθαν να μας κάψουν
Εμείς όμως κυρίες
Δεν φοβηθήκαμε καθόλου
Γιατί δηλαδή;
Δεν είναι – δεν ήταν
Που ήρθε ο Πρόβουλος;
Σιγά. Ποιος είναι ο Πρόβουλος
Ένας γαλονάς
Που δεν έχω λόγο να το κρύψω στο δίσκο
Ήθελε να με παντρευτεί
Ε, τώρα ήρθε να με φοβερίσει
Δημοσιεύθηκε: Πεμ Αύγ 07, 2008 22:51 Θέμα δημοσίευσης:
Από τα βάθη της ψυχής
κι από του νου τα ύψη
απ' το βυθό της θάλασσας
ως τις βουνοκορφές
ψάχνω να σε βρω
Μια σφαίρα υγρή γύρω απ' τη γη
μια ουράνια δεξαμενή
εκεί που λούζονται οι ψυχές
πριν να χαθούν στο σύμπαν
με ένα πήδο ένα πρωί
να μπω με μια βουτιά εκεί
απ' τον βυθό, απ' τον πάτο
να δω τα πάνω κάτω
να βρω όλα τα χαμένα
ίσως να βρω κι εσένα
Ακούς στα δέντρα τα πουλιά
άνθρωποι είναι με φτερά
που φέρνουν τα μηνύματα
από τον άλλο κόσμο
Φυσάει αέρας στα κλαδιά
μου απαντούν ψιθυριστά
κι αυτό που ψάχνεις θα στο πουν
τα πιο βαθιά πηγάδια
Έψαξα γη και ουρανό
μια περπατώ και μια πετώ
στων δύο κόσμων το κενό
να βρω την χαραμάδα
Στα βάθη των ωκεανών
ακούω τον ήχο των σεισμών
κι από την γη που άνοιξε
περνάω στον κάτω κόσμο
να βρω όλα τα χαμένα
ίσως να βρω κι εσένα
Πρώτα παίρνουμε το νήμα
Το μαλλί το κατσιασμένο
Κι όπως είναι μπερδεμένο
Το πετάμε στο νερό
Μ’έναν κόπανο στο χέρι
Το χτυπάμε το καημένο
Για να γίνει αγνό παρθένο
Να’χει χρώμα ζωηρό
Μετά το πλένουμε καλά
Το στύβουμε γερά
Να διώξουμε τη λέρα
Κι όλα τ’άλλα βλαβερά
Γιατί υπάρχουνε πολλοί
Που πάνε για μαλλί
Πατρίδα μου καημένη
Και σ’αφήνουνε γουλί
Το καθήκον με καλεί
-Το μαλί το μαλί
-Που μπερδεύτηκε πολύ
-Στη βουλή στη βουλή
-Κι έγιναν μαλλιά κουβάρια
της βουλής τα παλικάρια
ποιος θα φάει πιο πολύ
Είναι θέμα εθνικό
-Το μαλλί το μαλλί
-Μες στον μαύρο πανικό
-Στη βουλή στη βουλή
-Να’ρχεται το κάθε τσόλι
να ρωτάει σ’αυτή την πόλη
πώς θα γίνει αφεντικό
Τι ρωτάς – τι θες;
Του κάτω κόσμου οι πυρκαϊές
Έχουν ανάψει
Κι ό,τι και να πω
Σαν υφαντό στον αργαλειό
Πού’χει ξεβάψει
Μα είναι ζήτημα τιμής
-Το μαλλί το μαλλί
-Στον καιρό της παρακμής
-Πιο πολύ πιο πολύ
-Να ξεκαθαρίσει ο χώρος
πριν να μάθει ο κάθε σκόρος
εξουσία εξουσία εξουσία
τι θα πει
Αμάν πια.
Απαγορεύεται η χρήση του περιεχομένου του GrLove.Com, σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς γραπτή άδεια του εκδότη. Τα κείμενα που δημοσιεύονται στο GrLove.Com είναι διαθέσιμα μόνο σε RSS / XML μορφή.
Πίνω και μεθώ - Τσέρτος
