Δημοσιεύθηκε: Τετ Αύγ 27, 2008 23:32 Θέμα δημοσίευσης: Η Πόρνη...
Ίσως οι άνθρωποι φαντάζονται μία πόρνη σαν ένα αχαλίνωτο και σεξουαλικά άπληστο ον!
Αυτό όμως μάλλον δεν ευσταθεί. Η πόρνη είναι πάντα ένας αποθαρρυμένος ανθρώπινος τύπος, που από προσωπική ανάγκη και εσωτερική αστάθεια ωθείται σ΄αυτό το επάγγελμα και δεν μπορεί μετά να ξεφύγει..
Μιά παιδική ηλικία χωρίς αγάπη είναι συχνά το προοίμιο αυτής της ζωής, που υποτιμά την αγάπη τόσο ολοκληρωτικά!
'Οπως όλοι οι άνθρωποι με άρρωστο ψυχισμό, έτσι και η πόρνη έχει την τάση να διαμαρτύρεται ενάντια στο περιβάλλον.
Με τον τρόπο της δείχνει να υποτιμά εντελώς την αστική ηθική και γενικότερα τον κόσμο, μέσα στον οποίο γνώρισε μόνο φαινομενική αξία και φαινομενική ανθρωπιά..
Διαβάζω κάπου ότι υπάρχει το ιδανικό του ανδρισμού στην ψυχή της πόρνης..
Μιμείται μία γελοιογραφία του άντρα και, θέλοντας να τον εκδικηθεί, εκμεταλλεύεται τις σεξουαλικές του ανάγκες, τις κάνει χρήμα και τον εξαπατά με τη δική της ασυγκινησία..
Κι αν ο 'πελάτης' γίνεται θύμα εκμετάλλευσης, είναι και η ίδια θύμα κάποιου σωματέμπορα. Η ελεύθερη και αυθαίρετη ζωή στον υπόκοσμο γρήγορα γίνεται η καταστροφή της..
Παραθέτω ένα απόσπασμα από το βιβλίο της Alice Ruhle - Gerstel 'Tο Γυναικείο Ζήτημα' [Die Frauenfage]..
''Οποιος γνωρίζει την κοινωνική και την προσωπική και την κοινωνική τους ιστορία, αυτός δεν μπορεί να καταδικάσει τις πόρνες, επειδη λύνουν τα προβλήματα της ζωής τους τόσο άσχημα. Το ότι η πόρνη συχνά κατάγεται από την χαμηλή μεσαία τάξη, μπορεί μόνο από κακόβουλους να εξηγηθεί ως ηθική κατωτερότητα αυτών των στρωμάτων.
Κορίτσια από ασφαλές περιβάλλον, δεν φτάνουν τόσο εύκολα στην πορνεία, όχι επειδή είναι ηθικότερα, αλλά γιατί το πρόβλημα του βιοπορισμού τίθεται διαφορετικά. Τις αδικίες μέσα στην οικογένεια μπορούν να τις αντιληφθούν και να τις αντισταθμίσουν με άλλο τρόπο, γιατί έχουν μεγαλύτερη ελευθερία στην εκλογή των δυνατοτήτων..''
Μήπως τελικά η πορνεία έχει τις ρίζες της και πάλι στις σχέσεις των δύο φύλλων σε μορφή εκφυλισμού?
Μήπως είναι η καταπιεσμένη γυναίκα που επιδιώκει και πάλι υπεροχή απέναντι στον άντρα, έστω και έτσι?
Μήπως πίσω από αυτή την κοινωνική συμπεριφορά μιας πόρνης βρίσκονται τραγωδίες που, επειδή μένουν χωρίς να αντιμετωπίζονται όπως πρέπει, υποβιβάζονται σε ψυχρό εμπόριο?
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Έχει επεξεργασθεί από τον/την pixie στις Τετ Αύγ 27, 2008 23:49, 1 φορά
Δημοσιεύθηκε: Τετ Αύγ 27, 2008 23:49 Θέμα δημοσίευσης: Re: Η Πόρνη...
pixie έγραψε:
Μήπως είναι η καταπιεσμένη γυναίκα που επιδιώκει και πάλι υπεροχή απέναντι στον άντρα, έστω και έτσι?
Μήπως πίσω από αυτή την κοινωνική συμπεριφορά μιας πόρνης βρίσκονται τραγωδίες που, επειδή μένουν χωρίς να αντιμετωπίζονται όπως πρέπει, υποβιβάζονται σε ψυχρό εμπόριο?
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Εχω γνωρισει πολλες πορνες.Ως πελατης παντα.Με τη μια μαλιστα συναντιομασταν και εκτος καθηκοντων.
Ειναι καπως ετσι.
Εχουν φαει μεγαλα ζορια στη ζωη, και σιγουρα δεν ειναι υπερσεξουαλικα οντα.Αρκετες ειναι λεσβιες.
Ναι, θελουν να εχουν την υπεροχη, αλλα κατα βαθος ειναι φοβερα ευθραυστες.Τουλαχιστον καποιες απ' αυτες.
Δημοσιεύθηκε: Πεμ Αύγ 28, 2008 11:32 Θέμα δημοσίευσης:
Μεγάλη ψυχή, tenor..
Και μιά που το ανέφερες, είναι λογική η στροφή προς το ίδιο φύλο, αναμεσα στις πόρνες, διότι υπάρχει μέσα τους ένας απέραντος φόβος.. Φόβος για τη δημιουργία μιας κανονικής ανδρόγυνης σχέσης!
Υπάρχουν δυσαρμονικά συναισθήματα.. Κοινωνική απόρριψη, ανασφάλεια, έλλειψη αγάπης από το άλλο φύλο και συμμαχία με το όμοιο..
Είναι ο απογοητευτικός κόσμος της εμπειρίας της που κάνει την πόρνη να χρεώνει στον άντρα τυραννικό και απάνθρωπο τρόπο, γλοιώδη αισθήματα και ζωώδη ένστικτα τα οποία καλείται να ικανοποιεί..
Ενώ με μια εκπρόσωπο του ίδιου φύλου υπάρχει υποθετική κατανόηση, υπάρχουν αισθήματα οικειότητας και στις αισθήσεις κάποιας άλλης γυναίκας καθρεφτίζονται 'δηθεν' οι δικές της.. Ανθρώπινο..
Γράφει μία λεσβία ποιήτρια [Renee Vivien] για το θέμα..
''Η καρδιά μας είναι ίδια στο στήθος μιάς γυναίκας.
'Εχουμε το ίδιο σώμα.
Η ίδια τύχη βρίσκει και τις δυό μας.
Είμαστε συγγενείς στην ευτυχία και στον πόνο.
Κι αφού είμαστε απ΄την ίδια ράτσα,
αγαπώ σε σένα άντρα, φίλο, αδελφή και παιδί..''
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Δημοσιεύθηκε: Δευ Σεπ 08, 2008 12:08 Θέμα δημοσίευσης:
'''Οποιος θέλει να αποκτήσει βαθύτερη γνώση του πράγματος, πρέπει να απαλλαγεί από κάθε ηθική υπεροψία. Η κατανόηση της πορνείας απαιτεί μία ψυχρή εκτίμηση των γεγονότων και όχι την υπεροπτική πόζα του ηθικολόγου''..
Δημοσιεύθηκε: Δευ Σεπ 08, 2008 12:42 Θέμα δημοσίευσης:
Αυτό που σκέφτομαι είναι ότι κάνουμε λάθος όταν όλες αυτές τις γυναίκες τις κατατάσσουμε μαζί. Κατά τη γνώμη μου το επάγγελμά τους δεν είναι το στοιχείο εκείνο που χαρακτηρίζει την κάθε μια ξεχωριστά.
Όπως δεν είναι όλοι οι γιατροί ίδιοι, οι δάσκαλοι, οι υπάλληλοι κ.τ.λ. έτσι δεν είναι και όλες οι πόρνες το ίδιο.
Η κοινωνία μας βεβαίως, η άκρως υποκριτική δέχεται σαν αξιότιμα μέλη της ανθρώπους που βρίσκονται σε σχέσεις, γάμου και άλλες, μόνο και μόνο από οικονομικό υπολογισμό και απορρίπτει αυτές τις γυναίκες που πολύ έντιμα κατά τη γνώμη μου, ασκούν το επαγγελμά τους. Αν δεν υπήρχε ανάγκη, το συγκεκριμένο επάγγελμα δε θα υφίστατο!
Και όπως σε όλα τα επαγγέλματα, σε άλλες αρέσει η δουλειά που κάνουν και σε άλλες όχι.
Όσο για τους πελάτες τους, δεν μπορώ να φανταστώ ότι μαθαίνουν ποτέ την αλήθεια αυτών των γυναικών. Όπως σε όλα τα επαγγέλματα, υπάρχουν μυστικά που μόνο στους πελάτες σου δεν τα αποκαλύπτεις.
Για το αν ο πληρωμένος έρωτας πρέπει να υπάρχει τώρα, το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι δε θα πλήρωνα γι αυτό και θεωρώ ότι μόνο σε ειδικές περιπτώσεις είναι αναγκαίο να πληρώσει κάποιος για έρωτα.
Θεωρώ προβληματικούς όσους πληρώνουν γι αυτό και φυσικά είναι δικαιολογημένοι οι άρρωστοι άνθρωποι, ψυχικά ή σωματικά...
Δημοσιεύθηκε: Τρι Σεπ 09, 2008 11:56 Θέμα δημοσίευσης:
Κατά τον 'Αλφρεντ 'Αντλερ, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η κοινωνία που αναθεματίζει την πορνεία, είναι συνυπεύθυνη για τη διατήρησή της!
Κανείς δεν μπορεί να παραβλέψει ότι η αγοραπωλησία της σεξουαλικότητας είναι ένας θεσμός που δημιουργείται και ευνοείται από την κοινωνία.
Εδώ έφτασαν πολλοί να πιστεύουν ότι η πορνεία είναι ένα φυσικό και λογικό συμπλήρωμα του νόμιμου γάμου!
'Ισως η προκατάληψη για την ανωτερότητα του άντρα και την κατωτερότητα της γυναίκας ακόμα υπάρχει στην εποχή μας και αντικατοπτρίζεται στις ερωτικές και σεξουαλικές συνήθειες που υποβιβάζονται σε εμπόριο.
Ακόμα και σήμερα, δυστυχώς, υπάρχουν άντρες που βλέπουν τη γυναίκα ως αγοραίο αντικείμενο.
Θα συμφωνήσω με τη Wanda, ότι στον κύκλο πελατών μίας πόρνης δεν συγκαταλέγονται και οι πιό ισορροπημένοι ψυχικά χαρακτήρες..
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Δημοσιεύθηκε: Τρι Σεπ 09, 2008 12:20 Θέμα δημοσίευσης:
Κυρίες μου, επιτρέψτε μου να διαφωνήσω σε ένα μόνο σημείο: Στο ότι στον κύκλο των πελατών της πόρνης δεν συγκαταλέγονται ισορροπημένοι ψυχικοί χαρακτήρες.
Ο αγοραίος έρωτας δηλώνει απλά την ανυπαρξία συντρόφου.
Είτε επειδή δεν "συμπληρώνουμε" τα ιδανικά κατά τον κόσμο φυσικά χαρακτηριστικά -ψηλός, μελαχρινός με πράσινα μάτια και στομάχι φέτες- είτε επειδή δεν συμπληρώνουμε τα ιδανικά "κοινωνικά" χαρακτηριστικά -έχω και κότερο, πάμε μια βόλτα?-.
Βρίσκω λοιπόν περισσότερο υγιή την κίνηση να πάω στον "ειδικό" όταν κάπου "πονάω", από το να προχωρήσω σε κινήσεις λανθασμένες.
Όπως το να πάρω με το ...ζόρι κάτι που πιστεύω ότι θα έπρεπε να διαθέτω και να γεύομαι ή να κάνω την @@κία χειροτέχνημα πρωί βράδυ.
Οι γυναίκες μπορούμε να κοντρολάρουμε τα γενετήσια ένστικτά μας. Επειδή αναζητούμε και κάτι άλλο πέρα από την κάλυψή τους.
Αυτό όμως δεν ισχύει για τους άνδρες.
Είναι από την φύση τους περισσότερο ορμητικοί. Είναι κυνηγοί.
Δημοσιεύθηκε: Τρι Σεπ 09, 2008 13:25 Θέμα δημοσίευσης:
Τώρα βέβαια η προσωπική μου πείρα επί του θέματος [ ], άλλα μου λέει!
Και για να σοβαρευτώ, εννοώ την πείρα μέσα από τα βιβλία, σαφώς..
Πάω λοιπόν και πάλι στον Άντλερ, ο οποίος ως παράγοντες ώθησης στην πορνεία αναφέρει τα εξής..
''Ο φόβος του άντρα απέναντι στη γυναίκα, ωθεί στην πορνεία κυρίως δισταχτικούς, δειλούς και ακοινώνητους ανθρώπους, καθώς και διεστραμμένους, οι ανώμαλες σεξουαλικές επιθυμίες των οποίων προέρχονται από την ανικανότητά τους για δημιουργία κανονικής σεξουαλικής ζωής.
Πότες, χαρακτήρες με αυξημένη τάση για επικράτηση, μισοεγκληματίες, σαδομαζοχιστές, νευρωτικοί, άνθρωποι που αγαπούν να παρακάμπτουν τις δυσκολίες μιας σχέσης και αναζητούν εύκολους τρόπους.''
Ας μην μιλήσουμε και για τον τεράστιο αριθμό των τυχαίων πελατών, που από καιρό σε καιρό, μέσα από τη φευγαλέα σχέση τους με μία πόρνη, ψάχνουν να ενισχύσουν το αίσθημα της προσωπικής τους αξίας, να ενισχύσουν τον ανδρισμό τους υποτιμώντας το γυναικείο φύλο.
Και δεν θα μου προκαλούσε έκπληξη αν μου έλεγε κάποιος ότι αυτό το κάνουν ως ασυνείδητη εκδίκηση ενάντια στη νόμιμη σύζυγο!
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Δημοσιεύθηκε: Τρι Σεπ 09, 2008 18:00 Θέμα δημοσίευσης:
Ξωτικό μου, και πάλι με συγχωρείς αλλά με έβαλες στο τρυπάκι να αναζητήσω ποιος στο καλό είναι δαύτος ο Άλφρεντ 'Αντλερ που με βάση αυτόν μου απάντησες. Καλά κατάλαβα?
Γιατί εγώ σου μίλησα για πραγματικές συνθήκες όπως εγώ τις αντιλαμβάνομαι γύρω μου, στο 2008, στο Ρέθυμνο, στην Κρήτη, στην Ελλάδα κι εσύ επέλεξες να μου βάλεις απέναντι τον ιξ μεσιέ Άντλερ. Και μάλιστα με τσιτάτα του 1900.
Και δεν λυπάμαι που ενίσταμαι, αλλά αυτή η καραμελίτσα, ότι οι άνδρες μισούν τις γυναίκες και θέλουν να τις εκμηδενίσουν, να τις εξευτελίσουν, να τις εκδικηθούν με ταράζει απίστευτα.
Γιατί κι εγώ αν ήμουν άνδρας και η γυναίκα μου , μου τάραζε τον έρωτα και τα ... καρύδια με την μουρμούρα της και τα παράξενα και παράλογα θέλω της, όχι μόνο στην πόρνη θα πήγαινα, αλλά και σε άλλο πλανήτη για να γλιτώσω από αυτήν !!!!
Έχουμε και λέμε λοιπόν.
Οπαδός αρχικά του Φρόιντ και αργότερα αποστάτης της ψυχανάλυσης και ιδρυτής του δικού του συστήματος ψυχολογίας, της Ατομικής, όπως την ονόμασε, Ψυχολογίας.
Ο οποίος πραγματεύθηκε ότι πραγματεύθηκε στο....δικό του σύστημα ψυχολογίας αρχές του 1900.
Σωστά ?
Να υποθέσω ότι αυτά που ίσχυαν από το 1800 στον τομέα της Ψυχολογίας ισχύουν ακόμα ?
Δεν αποτελεί μια επιστήμη που "καλπάζει" κι αυτή μαζί με τις άλλες?
Και τελικά γνώστης είναι όποιος δημιουργεί ένα δικό του σύστημα ψυχολογίας και απλά πραγματεύεται αυτό?
Επιδράσεις από τον Αντλερ έχουν δεχθεί, σε καμία ή λίγη αναγνώριση του έργου του, οι περισσότερες από τις μεγάλες σχολές ψυχολογίας του δεύτερου μισού του εικοστού αιώνα: ψυχολογία τού Εγώ, κοινωνική ψυχολογία, νεοφροϋδικές σχολές, υπαρξιακή ψυχολογία. Αυτή τουλάχιστον είναι η εκτίμηση όχι μόνο των οπαδών του Αντλερ αλλά και ιστορικών της ψυχανάλυσης, όπως ο Henri F. Ellenberger, μολονότι άλλοι θεωρούν τις επιδράσεις αυτές, που είναι αναμφισβήτητες, μάλλον περιφερειακές και περιορισμένης σημασίας.
Ξωτικό μου, εδώ δεν τον εκτιμούν οι συνάδελφοί του και τον χαρακτηρίζουν περιφερειακό και περιορισμένης σημασίας και θα δεχθώ όσα υποστηρίζει ο ίδιος ? Έναν άνθρωπο που τον χαρακτηρίζουν πρακτικό ψυχίατρο χωρίς φιλοσοφική παιδεία?
Έναν άνθρωπο που χεράκι χεράκι με τον άλλον τον, Alasdair Maclutyre-ακαδημαικός φιλόσοφος τούτος- το μόνο που "κυνήγησαν" ουσιαστικά ήταν το πολιτικό και φιλοσοφικό ρεύμα "κοινοτισμός" ?
Κάποιες αράδες τις αντέγραψα από την εφημερίδα Το ΒΗΜΑ, φύλλο 23/3/1997 όπου με ευκαιρία την συμπλήρωση 50 ετών από τον θάνατο του μεσιέ Άντλερ, έγραψε το άρθρο ο κ. Βασίλης Σιωμόπουλος, καθηγητής Ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Illinois στο Σικάγο.
Δημοσιεύθηκε: Τετ Σεπ 17, 2008 0:04 Θέμα δημοσίευσης:
Libris.. Μόλις εντόπισα την απάντησή σου..
Κατ' αρχή, μάλλον εκτιμώ την ατομική ψυχολογία και την ιδιόμορφη αντίληψη περί Ανθρωπογνωσίας του Άντλερ κι όχι την ψυχολογία του βάθους ή την αναλυτική ψυχολογία πχ.
Αυτό που εύστοχα παρατήρησες ίσχύει!
Και μάλιστα, το γεγονός ότι επήλθε μεταξύ αυτών των δύο μία ανοιχτή και θαρραλέα ρήξη, το 1910 ή '11 νομίζω, με έκανε να τον εκτιμήσω ακόμα περισσότερο..
Απαγορεύεται η χρήση του περιεχομένου του GrLove.Com, σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς γραπτή άδεια του εκδότη. Τα κείμενα που δημοσιεύονται στο GrLove.Com είναι διαθέσιμα μόνο σε RSS / XML μορφή.