Δημοσιεύθηκε: Πεμ Σεπ 25, 2008 12:25 Θέμα δημοσίευσης: Απουσίες...
ΑΠΟΥΣΙΕΣ
Η νύχτα, χαιρέκακα απλώνει τα πλοκάμια της παντού. Καμιά ψευδαίσθηση δεν μπορεί να ξεγελάσει την πραγματικότητα. Όταν σου κόβουν ένα μέλος, λένε ότι για καιρό το νιώθεις στη θέση του. Είναι μια ψευδαίσθηση κι αυτό. Κάπως έτσι συμβαίνει και με σένα. Η αύρα σου με τυλίγει σ' ένα σφιχταγκάλιασμα που ξυπνά βασανιστικά τις αισθήσεις.Το κορμί τρέμει με προσμονή, ενώ η ψυχή ζητά να πετάξει σ' ένα χωρίς προηγούμενο ταξίδι. Όταν όμως τα χείλη αναζητούν το γνώριμο άγγιγμα, μια παγωνιά νεκρώνει τα μέλη. Η παγωνιά της απουσίας σου. Κι όμως το φως σου έχει νικήσει τόσες φορές τη νύχτα.
Ω, πώς θα ήθελα να μπορούσα να γλιστρήσω σαν σταγόνα στο αυλάκι του λαιμού σου, να φιλήσω τα μάτια σου, ν' αφουγκραστώ τη ζεστή σου ανάσα να παίζει παιχνίδια μέσα στα διψασμένα για μουσική αυτιά μου, να κάνω τα δάχτυλά μου να τρέξουν αδέξια και έμπειρα μαζί στη ραχοκοκκαλιά σου χαρίζοντάς σου ένα σύντομο ρίγος, ν' ακούσω το γέλιο σου και ύστερα να κυλιστώ μαζί σου σ' ένα δίχως τέλος ερωτικό σμίξιμο. Και μετά, να κρυφτώ στην καμπύλη που προστατευτικά φτιάχνουν τα χέρια σου. Τη στιγμή που όλα εξαϋλώνονται και παίρνουν αιθερική μορφή.
Αγαπημένε μου, βρίσκεσαι πάνω από τις λέξεις, μέσα στις στάλες δροσιάς που στολίζουν τα ανθάκια της λουίζας το χάραμα, πίσω από το παιδικό γέλιο, ανάμεσα στα δάχτυλα που τελετουργικά μεταλλάσσουν τον πηλό σε μορφή. Κι ενώ εισαι παντού, εγώ δεν μπορώ να σε δω. Ποια σκιά μπαίνει παραπέτασμα μπροστά στα μάτια μου; Ποτέ δεν φοβήθηκα την λάμψη σου. Ήταν αυτή που πάντα μου έδινε πνοή.
Τώρα το είδωλό σου τρεμοπαίζει σαν τη φλόγα του κεριού. Κι όταν απλώνω το χέρι μου να το πιάσω, καίγομαι κι αυτό χάνεται. Τι παιχνίδια αλήθεια παίζει το μυαλό…
Νά 'ξερες πώς ζηλεύω τον αέρα που αχόρταγα ανασαίνεις, τα μονοπάτια που οργώνεις με το βήμα σου, τα σεντόνια που τυλίγουν το κορμί σου, το νερό που μεθυστικά κυλά στην πλάτη σου.
Πώς θάθελα να ήμουν μια από τις αχτίδες που επίμονα μπαίνουν από τις γρίλιες του παραθύρου σου με το ξημέρωμα, να σ' αγγίξω, να σε τυλίξω ζεστά, να κάνω παιχνίδια με τις βλεφαρίδες σου και μετά να χαράξω μια πορεία από το λαιμό σου έως τους μηρούς σου σε μια ανατριχιαστική ευθεία γραμμή. Κι όταν παραδοθείς στο πρώτο σάλεμα της αφύπνισης, να σου ζητήσω χαμηλόφωνα, σχεδόν ψιθυριστά, να γυρίσεις.
Δημοσιεύθηκε: Πεμ Σεπ 25, 2008 13:02 Θέμα δημοσίευσης:
.....όλη μου η αγάπη είναι μια απουσία που ψάχνω σε χάρτη….
…καινούριο φεγγάρι, αν μ έχει ξεχάσει, διπλή αγωνία.
Τα πρώτα σημάδια Φθινόπωρο λένε μια μέρα, μια Τρίτη..
διαβάζω τα βράδια, τα μάτια μου καίνε, πως φτάνουν στην Κρήτη…από την πρώτη στιγμή το αγάπησα αυτό το τραγουδάκι.
Πόσο σε μισώ για την ανάγκη που νιώθω. Σε περιμένω κι ας ξέρω ότι δεν θα έρθεις ξανά.
Γνωρίζω πως ένας μαγευτικός κόσμος απλώνεται πάντα πιο πέρα και του αντιστέκομαι.
Γνωρίζω πως αυτό που έχω, δεν έχει μεγάλη σχέση μ αυτό που ποθώ.
Γνωρίζω όμως και κάτι που παλιότερα δεν γνώριζα. Πως εσύ, πνοή μου, δεν μπορείς όσα νόμιζες πως μπορούσες. Ο χρόνος που σου πιστώθηκε συνέχεια συντομεύει…
Πόσο μοιάζει ο χωρισμός με απόπειρα δραπέτευσης τελικά. Εύκολο να σε σβήσω, να σε εξαφανίσω, να δραπετεύσω από σένα.
Είναι που γερνάω αγάπη μου.
Και όσο γερνάς, τόσο περισσότερο δειλός γίνεσαι.
Και πόσα γύρω σου θέλουν αρετή και τόλμη και ελευθερία?
Που να τα βρεις και τι να στα εμπνεύσει?
Δημοσιεύθηκε: Πεμ Σεπ 25, 2008 13:56 Θέμα δημοσίευσης:
Είναι τρομερό να πιστεύεις στην δύναμη της απουσίας.
Να έχεις μεγάλη εμπιστοσύνη στο κενό.
Να μην επιβεβαιώνεις την δύναμή σου με χίλιους δυο τρόπους αλλά με τρόπο απλό να υποχωρείς μπροστά στην απουσία.
Τί να κάνω;
Τί να πω;
Τί να γίνω;
-Τίποτε!
λες με αυτοπεποίθηση και σοφία.
Γιατί εάν έκανες κάτι θα επαργύρωνες τα είδωλα που ήδη υπάρχουν μέσα σου και τριγύρω.
Εάν όμως αποδεχτείς αυτό που εμείς οι ανόητοι ονομάζουμε απουσία,τότε ίσως και να δεις μια δέσμη φωτός να περνά πίσω από τα σκοτεινά είδωλα και να σου φωτίζει ένα μικρό μονοπατάκι.
Ένα δρομάκι στενό που βγάζει στην πατρίδα της απουσίας.Εκεί πολλά από όσα αναζητούσες, πολλά με απόντα ονόματα ίσως και να υπάρχουν με τρόπο περίεργο και διαφορετικό.
Δημοσιεύθηκε: Πεμ Σεπ 25, 2008 17:03 Θέμα δημοσίευσης:
HEAVEN36 ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΞΑΝΑΠΩ Ο,ΤΙ ΣΟΥ ΕΙΧΑ ΠΕΙ ΚΑΙ ΣΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΓΡΑΠΤΑ ΣΟΥ.
Η ΠΕΝΑ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΑΡΠΑΣΤΙΚΗ ΣΕ ΣΗΜΕΙΟ ΤΕΤΟΙΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΜΙΑ ΦΟΒΙΑ.
ΟΧΙ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΥΣ Ή ΕΚΕΙΝΟΝ ΠΟΥ ΘΑ ΕΜΠΑΙΝΕ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΣΜΟ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΡΠΩΘΕΙ.
ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΓΙΑΤΙ ΜΟΥ ΒΓΑΙΝΕΙ ΜΕ ΣΕΝΑ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΑΛΛΑ ΕΙΧΑ ΤΗΝ ΕΝΤΟΝΗ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΣΤΟ ΠΩ.
ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΑΝ ΘΕΣ ΜΙΑ ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΛΑΪΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΣΟΦΗ ΠΑΡΟΙΜΙΑ "ΦΥΛΑΓΕ ΤΑ ΡΟΥΧΑ ΣΟΥ ΓΙΑ ΝΑ'ΧΕΙΣ ΤΑ ΜΙΣΑ".
ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ!!!!!!
Δημοσιεύθηκε: Πεμ Σεπ 25, 2008 18:38 Θέμα δημοσίευσης:
Καλή μου Μαριλού για άλλη μια φορά σ ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.Πράγματι αυτή μέθοδος είναι διαδεδομένη όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και παγκοσμίως. Άκοπα να καρπωνόμαστε την πνευματική περιουσία και τον κόπο του άλλου και ό,τι αυτό συνεπάγεται. Ευτυχώς όμως υπάρχει και το αντίπαλο δέος. Μέθοδοι και νόμοι που διαφυλάσσουν την πνευματική αυτή περιουσία. Σε μένα που είμαι χρόνια στον ΄χωρο όλα αυτά είναι γνωστά. Μου δίνεις όμως μια καλή ευκαιρία να πω δυο λόγια στους φίλους μας που μέσα από αυτές τις στήλες, έχουν την ευκαιρία να ξεδιπλώσουν το ταλέντο τους , ανυποψίαστοι για το τι μπορείνα συνεπάγεται αυτό. Επειδή όμως η έμπνευση, το ταλέντο και γενικότερα η δημιουργία δεν πρέπει να φυλακίζονται από τις πονηρές προθέσεις κάποιων επιτήδειων παράσιτων, τους ενημερώνω όσον αφορά τα γραπτά, ότι υπάρχουν δύο τρόποι να κατοχυρώσουν τις δημιουργίες τους πριν από οποιαδήποτε δημόσια καταχώρηση. Η αποστολή του κειμένου στον εαυτό τους μέσω ταχυδρομείου κι η συμβολαιογραφική πράξη. Παλαιότερα, υπήρχε η δυνατότητα να καταχωρηθούν στην Εθνική Βιβλιοθήκη, όμως αυτό έχει πλέον καταργηθεί.
Τώρα ας έρθουμε σε μένα. Κατ αρχήν όλα μου τα γραπτά θεατρικά ή μη είναι κατοχυρωμένα και με τους δύο προαναφερθέντες τρόπους. Παράλληλα κάποια από τα θεατρικά μου έχουν ήδη παιχτεί ή βρίσκονται στη διαδικασία ανεβάσματος όπως το "Τελευταίο ταξίδι στο Γαλάζιο" που τόσο σας άρεσε και το οποίο επιπροσθέτως είναι κατατεθιμένο και στο Εθνικό Θέατρο.
Τα διηγήματά μου μπορεί να μην έχουν εκδοθεί ακόμα, όμως είτε έχουν δημοσιευτεί κα΄ποια από αυτά σε κάποιες μικρές εφημερίδες ή έχω συμμετάσχει με αυτά σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς που κατα καιρούς προκηρύσσονται. Επίσης ήδη έχουν δοθεί σε κάποιους εκδοτικούς οίκους για εξέταση με την προοπτική έκδοσης(προδωσα το μυστικό μου).
Τέλος να σου επισημάνω ότι συμπεριλαμβάνονται στο βιογραφικό μου που είναι αναρτημένο σε δύο ηλεκτρονικές εφημερίδες και αποτέλούν μέρος της Βιογραφίας μου που υπάρχει στην εγκυκλοπαίδεια του ελβετικού εκδοτικού οίκου WHO IS WHO.
Καταλαβαίνεις λοιπόν καλή μου Μαριλού ότι αν κάποιος επιχειρήσει ν ασχοληθεί με δόλο με την πνευματική μου περιουσία, το μόνο που θα καταφέρει θα είναι να βάλει τον εαυτό του σε μια περιπέτεια με άγνωστο κόστος...
Σ ευχαριστώ πραγματικά για το ενδιαφέρον σου. Με συγκίνησε ειλικρινά.
Απαγορεύεται η χρήση του περιεχομένου του GrLove.Com, σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς γραπτή άδεια του εκδότη. Τα κείμενα που δημοσιεύονται στο GrLove.Com είναι διαθέσιμα μόνο σε RSS / XML μορφή.
